Wzgórza Mają Oczy 2 (2007)

Oddział młodych żołnierzy Gwardii Narodowej odbywa ostatni dzień szkolenia na pustynnym poligonie w Nowym Meksyku. Rutynowe zadanie polega na dostarczeniu sprzętu grupie naukowców pracujących w Sektorze 16, dawnym obszarze prób jądrowych. Po dotarciu na miejsce kadeci zastają pusty obóz, porzucone wyposażenie i brak jakiegokolwiek wyjaśnienia zniknięcia zespołu badawczego. Wkrótce odbierają słaby sygnał wzywający pomocy z pobliskich wzgórz. Dowódca wysyła część grupy na rozpoznanie, nie wiedząc, że teren zamieszkują zdeformowani ludzie, których kolejne pokolenia przystosowały się do życia w opuszczonych kopalniach i polowania na przybyszów. Wojskowe szkolenie daje żołnierzom broń oraz podstawowe procedury, ale przeciwnicy znają każdy tunel, szczelinę i drogę ucieczki. Grupa szybko się rozdziela, łączność przestaje działać, a pozornie prosty marsz ratunkowy zmienia się w próbę przetrwania na terenie przygotowanym przez napastników jak pułapka. Kadeci muszą porzucić szkoleniowe schematy i zacząć działać jak prawdziwy oddział, choć część z nich jeszcze kilka godzin wcześniej nie była pewna, czy nadaje się do służby. Każde zejście głębiej w góry zmniejsza szansę na odwrót i zwiększa ryzyko, że wezwanie pomocy było przynętą. Przewagę napastnikom daje również cierpliwość. Zamiast atakować otwarcie, obserwują żołnierzy z wysokości, wykorzystują panikę i zmuszają ich do wchodzenia coraz głębiej w skalisty teren.