Nie ocali cię nikt (2023)

Brynn Adams mieszka sama w dużym rodzinnym domu na obrzeżach niewielkiego miasteczka. Unika ludzi, a oni odwzajemniają dystans z wyraźną niechęcią. Dziewczyna urządziła sobie zamknięty świat złożony z rękodzieła, muzyki, miniaturowych modeli i codziennych rytuałów, które pozwalają jej nie wracać do wydarzenia z przeszłości odpowiedzialnego za społeczne wykluczenie. Pewnej nocy budzą ją odgłosy dobiegające z parteru. Początkowo podejrzewa włamanie, lecz intruz okazuje się istotą pozaziemską. Brynn zostaje zmuszona do obrony bez możliwości liczenia na sąsiadów czy miejscową policję, z którymi od dawna nie utrzymuje normalnych relacji. Sytuacja szybko przestaje dotyczyć jednego stworzenia i jednego domu. Nad okolicą pojawiają się obce obiekty, a kolejne spotkania sugerują, że przybysze potrafią wpływać na ludzi w sposób znacznie groźniejszy niż fizyczny atak. Brynn wykorzystuje znajomość domu, improwizowane pułapki i własny upór, by przetrwać noc oraz kolejne godziny. Jednocześnie nie może uciec od wspomnień, przed którymi chroniła się przez lata. Inwazja zmusza ją więc do dwóch konfrontacji naraz: z istotami, których zamiarów nie rozumie, oraz z poczuciem winy, które uczyniło z niej samotniczkę jeszcze przed pojawieniem się pierwszego statku. Najtrudniejsze okazuje się to, że przybysze zdają się interesować jej ciałem i domem, a jeszcze bardziej pamięcią oraz emocjami, które Brynn od dawna próbowała trzymać poza codziennym życiem.